Η Ρωσία υποστηρίζει εδώ και μήνες ότι συνεχίζει να κερδίζει έδαφος στην Ουκρανία και να προωθείται σταδιακά σε κρίσιμους τομείς του μετώπου. Πράγματι, κατά τη διάρκεια του 2025 οι ρωσικές δυνάμεις κατέγραψαν εδαφικά κέρδη σε αρκετές περιοχές του Ντονέτσκ και της Σούμι, διατηρώντας την πίεση στις ουκρανικές γραμμές άμυνας. Ωστόσο, η πραγματική εικόνα του πολέμου είναι πολύ πιο σύνθετη από έναν απλό χάρτη με εδαφικές κατακτήσεις.
Σύμφωνα με αναλύσεις του Institute for the Study of War (ISW), η Ρωσία συνεχίζει να καταλαμβάνει εδάφη, αλλά το κόστος αυτών των προελάσεων παραμένει εξαιρετικά υψηλό. Μόνο κατά το πρώτο τετράμηνο του 2025, οι ρωσικές δυνάμεις φέρονται να υπέστησαν περισσότερες από 160.000 απώλειες, ενώ τα εδαφικά κέρδη ήταν συγκριτικά περιορισμένα σε σχέση με το ανθρώπινο και υλικό κόστος.
Η Ρωσία υποστηρίζει πως κερδίζει έδαφος στην Ουκρανία. Όμως σύμφωνα με έρευνες, το κόστος είναι υψηλότερο από ποτέ. Αναλυτές επισημαίνουν ότι οι ρωσικές προελάσεις πραγματοποιούνται με αργό ρυθμό και συχνά απαιτούν τεράστια κατανάλωση προσωπικού, πυρομαχικών και στρατιωτικού εξοπλισμού.
Ο πόλεμος δεν κρίνεται πλέον μόνο στα χαρακώματα
Ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα που προκύπτουν από τις πρόσφατες στρατιωτικές αναλύσεις είναι ότι ο πόλεμος έχει αλλάξει χαρακτήρα.
Αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο πόλεμος δεν κρίνεται πλέον στα χαρακώματα αλλά στα logistics, με το νέο μέτωπο να βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα πίσω από τη συνοριακή γραμμή. Πηγή: Institute for the Study of War (ISW), Μάιος 2025.
Τα τελευταία δύο χρόνια η Ουκρανία έχει επενδύσει σημαντικά σε επιθέσεις μεγάλου βεληνεκούς με drones, στοχεύοντας αποθήκες πυρομαχικών, κέντρα διοίκησης, σιδηροδρομικούς κόμβους, εγκαταστάσεις καυσίμων και γραμμές ανεφοδιασμού βαθιά στα μετόπισθεν των ρωσικών δυνάμεων. Σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές, οι επιθέσεις αυτές έχουν δημιουργήσει σοβαρές δυσκολίες στη μεταφορά εφοδίων προς το μέτωπο.
Τα logistics στο επίκεντρο
Σύγχρονες στρατιωτικές επιχειρήσεις εξαρτώνται από τη συνεχή ροή καυσίμων, πυρομαχικών, ανταλλακτικών και προσωπικού. Όταν οι γραμμές ανεφοδιασμού διαταράσσονται, ακόμη και ένας μεγάλος στρατός δυσκολεύεται να διατηρήσει τον ρυθμό των επιχειρήσεών του.
Η ουκρανική στρατηγική φαίνεται να στοχεύει ακριβώς σε αυτό: στην αύξηση του κόστους κάθε ρωσικής προέλασης μέσω συνεχών πληγμάτων στις υποδομές ανεφοδιασμού. Πολλές αναλύσεις υποστηρίζουν ότι η πραγματική μάχη μεταφέρεται πλέον στους δρόμους, στους σιδηροδρόμους και στις αποθήκες που τροφοδοτούν το μέτωπο.
Κερδίζει τελικά η Ρωσία;
Η απάντηση εξαρτάται από το πώς ορίζεται η λέξη «κερδίζει».
Από καθαρά εδαφική σκοπιά, η Ρωσία εξακολουθεί να ελέγχει περίπου το ένα πέμπτο της ουκρανικής επικράτειας και κατά διαστήματα καταγράφει νέες προελάσεις.
Ωστόσο, αρκετοί δυτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η σχέση κόστους – αποτελέσματος γίνεται ολοένα και πιο δυσμενής για τη Μόσχα. Οι εδαφικές κατακτήσεις είναι μικρές σε σχέση με τις απώλειες προσωπικού και εξοπλισμού, ενώ η Ουκρανία επιχειρεί να μετατρέψει τον πόλεμο σε μια μακροχρόνια αναμέτρηση φθοράς των ρωσικών δυνατοτήτων.
Το επόμενο στάδιο του πολέμου
Καθώς οι δύο πλευρές αυξάνουν τη χρήση drones, τεχνητής νοημοσύνης και όπλων ακριβείας, το μέλλον της σύγκρουσης ενδέχεται να εξαρτηθεί λιγότερο από τις παραδοσιακές επιθέσεις πεζικού και περισσότερο από την ικανότητα κάθε πλευράς να διατηρεί τον ανεφοδιασμό, την παραγωγή και την τεχνολογική της υπεροχή.
Γι’ αυτό και πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι το ερώτημα δεν είναι πλέον ποιος καταλαμβάνει περισσότερα χιλιόμετρα γης, αλλά ποιος μπορεί να αντέξει περισσότερο οικονομικά, βιομηχανικά και επιχειρησιακά σε έναν πόλεμο που εξελίσσεται σε αγώνα αντοχής.
